Gaspaniek
Een mooie binnenkomer, die geen toelichting nodig heeft:
(bron: https://zichtopenergie.nl/prijsontwikkelingen/ontwikkelingen-aardgasprijzen/)
Rusland en de EU
"Het is de schuld van de Russen!" wordt al geroepen. "Ze manipuleren de prijzen!", gonst het verder. Tja, hoe graag ik de Russen ook de schuld geef, dit is de "vrije" markt die toch echt niet alleen door de Russen uitgevonden is. Het is uitermate hypocriet en verraadt een aandoenlijke hulpeloosheid om nu over de Russen te gaan klagen. Hoe vaak en hoe lang is er al voor deze situatie gewaarschuwd?
Kruip in de kooi van een leeuw die ons bloed wel kan drinken, sla hem met stokken en klaag vervolgens dat hij bijt. Dat is wat wij in de EU aan het doen zijn.
Groningen is om goede redenen gesloten, Duitsland heeft miljarden in het onzalige Nordstream 2 geïnvesteerd en gijzelt zichzelf (en Gazprom!) door met de opening ervan te aarzelen. Ook Nederland importeert inmiddels gas uit Rusland. We zitten met handen en voeten aan tsaar Poetin vast.
En ik wil Gazprom (laten we gemakshalve Poetin zeggen) niet verdedigen, maar hij houdt zich wel aan de contracten. Hij verhoogt de leveringen niet per omgaande wanneer we met onze vingers knippen. Is Gazprom dit verplicht? Nee.
De EU heeft deze situatie zelf gecreëerd, of tenminste: laten ontstaan.
Noorwegen en de Verenigde Staten
We zijn toch voor marktwerking? De markt werkt alleen als er voldoende alternatieven zijn (een terugkerend punt in mijn blogs).
Noorwegen springt bij, maar dat kan de nood niet helemaal oplossen. Ze krijgen goed betaald en we danken ze nog op onze blote knieën. De EU staat klem in de hoek.
Wat ik in het nieuws vrijwel volledig mis, is de positie van de Verenigde Staten. Ik dacht dat ze met hun schaliegas een netto gasexporteur waren geworden. Waarom springen die niet in het gat? Hoeveel zouden ze kunnen leveren? Welnu, waar zijn de Amerikanen? Ik heb heel lang gezocht en eindelijk iets gevonden (einde van dit artikel).
Misschien komen ze zich nog op de markt melden. Het zou al een verbetering zijn als we tussen de leeuwenkooi en de tijgerkooi kunnen bewegen. Maar hoe goed zou het zijn als de EU energieonafhankelijk was en in geen enkele kooi zou hoeven te zitten?
Energiepolitiek en klimaatbeleid
Hoeveel argumenten hebben we nodig om van het gas af te komen? Is het niet beschamend hoe de EU als grootste handelsblok ter wereld een speelballetje is geworden? Wat mij betreft vallen alle doelstellingen samen: verduurzaming, energieonafhankelijkheid en prijsstabiliteit. En dan heb ik het niet eens over het effect op de Europese handelsbalans als de EU zelfvoorzienend zou kunnen zijn.
Verduurzaming als verdienmodel
Zelfs zonder klimaatargument (hoe valide ook!) is er alle reden om met verduurzaming in de hoogste versnelling te gaan.
Met het risico dat mij zelfgenoegzaamheid verweten zal worden: ik ben een vreselijke klungel als het om geld, investeren en beleggen ga. Ik ben een absolute financiële sukkel en je kunt me net zo goed naar het casino als naar de beurs sturen. Maar de beste investering in mijn leven heb ik in 2019 gedaan, door mijn huis grondig te isoleren, van het gas af te gaan, een warmtepomp aan te leggen en (inmiddels) 76 zonnepanelen op het dak te hebben. Toegegeven: veruit de grootste kostenpost was het isoleren. Maar ervan uitgaande dat dat hoe dan ook moest gebeuren en vanaf dat moment de vergelijkende balans op te maken, dan heb ik mij voor het geld dat sommigen aan één enkele benzineslurper uitgeven levenslang van stroom-, gas- en benzinerekeningen bevrijd . Het heerlijke gevoel om al die bellende energieleveranciers snel af te poeieren, geen prijzen te hoeven vergelijken, geen € 2 (of meer?) aan de pomp af te rekenen en geen geld naar Poetin weg te brengen is een onbetaalbare gelukservaring. Echt waar, ik wil geen jaloezie. Ik wens het iedereen toe.
En ja, ik ben niet naïef. Ik weet dat een individu deze stap sneller kan zetten dan een continent. En ik weet ook dat het niet goed gaat zodra meer dan 20% van de mensen doet, wat ik gedaan heb. Soms trek ik 75A uit het stroomnet, en dan weer stuur ik 60A in het stroomnet terug. Ik ben schuldig aan de capaciteitstekorten van het stroomnet. Stel dat iedereen dit zou doen. Maar waar zijn de plannen? Doelen zijn er wel, maar doelen zonder plannen zijn niet veel waard. Er zijn plannen, maar een strategische visie die zich over enkele decennia heb ik nog niet kunnen vinden. Ideeën en oplossingen des te meer, soms zelfs zorgvuldig uitgewerkt. Maar is er regie?
In dit deel van de wereld geloven we niet in meerjarenplannen en regie van de overheid, maar in autonome ontwikkelingen en marktwerking. De energietransitie vindt toch wel plaats, simpelweg omdat er op termijn geen alternatief is. Het gaat met horten en stoten, en met omwegen. Van knelpunt naar knelpunt. Eerst was het de productie, nu de transportcapaciteit van het net. Het volgende knelpunt, opslag, dient zich al aan. We weten het allemaal. De vraag is: helpt de hoge gasprijs de energietransitie in een versnelling of niet? Interessante vraag en de meningen zijn verdeeld. Ja, omdat met deze prijzen duurzame energieprojecten (nog) rendabel(er) worden. Nee, omdat het nodige investeringsgeld wegvloeit om de hoge prijzen te betalen en de burgers te compenseren. Welk effect wint het: ja of nee?
Wat vind jij ervan?
Reacties
Een reactie posten