Held van de week
Minister van buitenlandse zaken van Litouwen, Gabrielius
Landsbergis
Hoe mooi zou het zijn om trots op je land te zijn. Ik heb niets tegen chauvinisme, ik zou graag trots op Nederland willen zijn. Maar mij lukt het niet. Voor Nederland kan ik me alleen maar…. schamen.
In maart 2022 (ja de oorlog was al begonnen!) heeft Nederland voor meer dan 2x zoveel uit Rusland geïmporteerd dan in maart 2021. Alleen de export naar Rusland is door de oorlog en de sancties ingestort. We boycotten onszelf en het geld stroomt bij de Russen binnen, we behoren tot de hoofdsponsors van de oorlog:
Nou ja, laat ik me beperken tot onze politiek, want verder
is er gelukkig nog wel één en ander in ons land dat deugt. Wij hebben geen
politici die voor principes staan. Wij zijn geen vriend in nood. We zien nooit
kansen, alleen risico’s en problemen. Het best is dit verwoord door Niels en
Jeroen:
https://www.youtube.com/watch?v=XqH7CsMHTWU
We hebben een regering van lafaards en wegduikers, vertegenwoordigd door een premier die de oer-huichelaar in hoogsteigen persoon is. Steeds weer opnieuw geeft onze regering niet thuis en laat ze andere landen de kooltjes uit het vuur halen. Bang voor de Russen, bang voor confrontatie, bang om een oorlog ingezogen te worden waar we niets mee te maken hebben, lijken we zelfs niet bereid kleine offers te brengen.
Hoe anders is het in voormalige Sovjetrepublieken? De Baltische landen, Georgië, Moldavië. Of de voormalige Oostbloklanden (met uitzondering van Hongarije, waarvoor ik me nog veel meer zou schamen dan voor Nederland)? Landen die dichter bij het vuur zitten, dichter bij het gevaar, zijn niet banger dan Nederland en enkele andere West-Europese landen, maar integendeel: constructiever en principiëler. Zij weten dat angst voor de Russen geen veilige houding is, maar juist een uitnodiging aan de agressor. De wolf ruikt de angst van de prooi en slaat toe.
Twee onderwerpen, opnieuw gerelateerd aan (hoe kan het ook
anders) de oorlog in Oekraïne.
Gewonde Oekraïense soldaten
In de meeste Europese landen worden Oekraïense gewonde
soldaten in ziekenhuizen opgevangen, maar niet in Nederland:
Het ligt niet aan de ziekenhuizen. Hoe overbelast ze door het Nederlandse mismanagement ook zijn, ze hebben capaciteit vrijgemaakt. Maar er komt niemand. Instanties spelen een ondoorzichtig spel met als resultaat dat er niemand komt. Naar goed Nederlands gebruik lukt het niet om de mol in het proces te lokaliseren. Geen openheid vanuit het Ministerie van Volksgezondheid. De volgende doofpot, let maar op! Tja, Duitsland ligt toch dichterbij Oekraïne dan Nederland, dus waarom zouden we eigenlijk?
Open de Zwarte Zee!
De graanschuur van de wereld puilt uit, de rest van de
wereld heeft grote tekorten. Hongersnood is al een feit:
De Oekraïense boeren hebben graan, maar hebben geld nodig. De wereld heeft geld, maar heeft graan nodig. Rusland blokkeert de haven van Odessa. Laat deze laatste zin eens tot je doordringen. De Russische Federatie heeft mijnen en oorlogsschepen in de territoriale wateren van een soeverein buurland, blokkeert de Oekraïense economie en de wereldvoedselvoorziening. Ten overvloede: Odessa is als stad niet door de Russen bezet. Ze liggen alleen voor de kust. Bovendien domineert deze terroristische staat de Zwarte Zee (een internationaal water) alsof het zijn eigendom is. Dit is een oorlogsdaad die om een ferm antwoord vraagt.
De internationale gemeenschap zou naar internationaal recht volledig bevoegd zijn de Russische schepen in Oekraïense territoriale wateren te vernietigen, als Oekraïne daarom vraagt. Wie nu nog bang is voor escalatie met Rusland heeft nog niet begrepen dat Rusland zelf de oorlog verklaard heeft: niet alleen aan Oekraïne, maar aan de wereld. Rusland gaat niet alleen over Oekraïense lijken, maar zet hongersnood, of erger: hongerdood, in als wapen.
Minister Gabrielius Landsbergis van Litouwen (jawel, een
buurland van Rusland en een voormalige Sovjetstaat) komt met een plan om met
een internationale alliantie de haven te ontzetten, van mijnen schoon te vegen
en Oekraïense schepen door marineschepen te laten begeleiden.
https://vilt.be/nl/nieuws/litouwen-wil-coalition-of-the-willing-om-oekraiens-graan-te-exporteren
Minister Landsbergis is mijn held van de week, ik heb hem al eerder in deze crisis positief opgemerkt. Hij behoort met zijn 40 jaren tot de generatie van wie we het nu moeten hebben. Gabrielius verdient applaus en volle steun. Hij is ook nog zo verstandig (waarschijnlijk veel verstandiger dan ik!) om niet op voorhand alle Russische schepen te willen vernietigen, maar zich te richten op het recht van Oekraïne om zijn eigen haven en de internationale wateren te mogen gebruiken. Pas bij Russische tegenstand zullen de marineschepen geweld gebruiken, zo nodig met luchtsteun. En niet uit naam van de NAVO, maar namens een gelegenheidscoalitie op legitiem verzoek van Oekraïne. Alles om maar niet uit naam van de NAVO in confrontatie met Rusland te komen.
Dit laatste is voor mij geen strikte voorwaarde, maar wel wenselijk als het doel alsnog bereikt kan worden.
En wat denk je? Het Verenigd Koninkrijk heeft zich aan boord verklaard. Ik geeft de Britten niet graag complimenten, maar nu wel! En Nederland? Je hebt het aan het einde van het filmpje gezien. Onze Hoekstra, collega-minister van buitenlandse zaken en partijgenoot van Landsbergis, draait er (naar goed Nederlands gebruik) omheen: “We moeten voorkomen dat er een groter gewapend conflict ontstaat.”
Dit is buigen voor de agressor. Ik heb al eerder betoogd: Rusland is niets beter dan IS. Rusland wint het nu al ruimschoots van de Servische genocides in de jaren 90. We kunnen hier de vergelijking met Somalische piraten op zee aan toevoegen. Rusland is een immens grote terroristische organisatie. Met een economie, kleiner dan de Benelux, is Rusland vooral een verwend kind met te veel en te gevaarlijk vuurwerk.
Riskeren we in de oorlog betrokken te raken? Ja, ter plekke wel. Het is al oorlog. Deinzen we daarvoor terug en laten we Oekraïne in de steek en laten we Rusland deze nieuwe hongeroorlog winnen? Dan verdient Nederland het niet om in 1945 bevrijd te zijn en hadden we Niederdeutschland moeten worden. Maar toen waren er landen die ons te hulp schoten. Hebben die zich afgevraagd of ze Hilter niet boos zouden maken? Of wat het hun zou kosten? En waar ik nu voor pleit, staat nog niet eens in de schaduw met de bevrijding van Nederland door de geallieerden.
Schaamte voor Nederland (en nog enkele landen). Maar mijn hoop is op andere landen gevestigd. Gelukkig zijn er mensen als Gabrielius Landsbergis.
Reacties
Een reactie posten