Zaterdag met Meijer

  Hopeloze puinhoop Al sinds mijn prille kindertijd (en dat is al lang geleden) weet ik niet beter dan dat het hommeles en ellende tussen Israël en de Palestijnen is. In essentie is er al twee generaties niet veel veranderd. Soms is het een tijd rustig, maar periodiek laait het conflict weer hoog op. Nu is het vuurwerk heviger dan ooit. De regio waar twee waarheden al decennialang keihard met elkaar botsen. Terwijl ik dit schrijf en terwijl u dit leest, sterven er honderden mensen per dag onder de Israëlische bombardementen op Gaza. Mannen, vrouwen, kinderen. In totaal gaat het al om vele duizenden. Een oorlog op deze schaal is er nog niet eerder geweest, en een wreedheid van dit niveau hebben we over en weer ook niet eerder gezien. Er is niet zo veel dat ik kan zeggen wat de laatste weken nog niet gezegd is. Maar ik deel graag een paar zaken die ik zo her en der opgepikt heb, die me fascineren. Om te beginnen dit geweldige filmpje .   Wederzijdse radicalisering Da...

  Op deze Prinsjesdag kan ik het niet nalaten om een keer van mijn zaterdag af te wijken, dus bij uitzondering: een keer op dinsdag. Nog een keer: in de economie gaat het niet om geld! Het gaat om goederen en diensten. Of nog breder: om welvaart en welzijn. Wij lijden van links tot rechts aan een collectieve misvatting dat je maatschappelijke problemen met geld kunt oplossen. En als het niet lukt… meer geld! En als het nog steeds niet lukt… nog meer geld. Bestaanszekerheid staat bovenaan de politieke agenda. Dat is logisch en een goede zaak. De laagste inkomens lijden onder de inflatie en woningnood. Veel mensen komen niet rond, of hebben daar grote moeite mee. Dit geldt ook voor werkende mensen. Laten we eens een analyse van de armoede in Nederland maken. Het is een serieus probleem. Tegelijk wil ik hier een paar feiten in herinnering roepen: De Nederlandse bijstand is de hoogste van Europa . Het Nederlandse minimumloon is het derde hoogste in Europa . Daarbovenop hebben w...

Met touwtjes en plakband De Belastingdienst zit in zwaar weer . De organisatie kampt met zelf gecreëerd personeelstekort, verouderde systemen en ondervindt steeds vaker storingen . Met een jaarlijkse omzet van 366,4 miljard (ja, dat is meer dan 1 miljard per dag) kun je je afvragen of het niet eens tijd is voor een nieuwe investering in de financiële infrastructuur van de rijksoverheid. Waarom is dit relevant? Is dit niet gewoon een technisch probleempje dat je even door een slimme marktpartij laat oplossen? Welnu, zo eenvoudig blijkt dit niet te zijn. Ten eerste hebben de rijksoverheid en grote IT-projecten doorgaans geen goed huwelijk. Experts voorzien dat het nog enkele jaren kan duren voordat de IT op orde is en het implementeren van nieuw beleid zal tot die tijd vrijwel onmogelijk zijn. Je zou kunnen zeggen dat de democratie hiermee enigszins vleugellam is. Waarom hebben we eigenlijk een belastingdienst? Zal er iemand verdrietig zijn als deze moloch door zijn hoeven zakt? Lat...

  Een sector als parasiet van de samenleving Er is in de westerse maatschappij al vele honderden jaren een schandaal aan de gang waar we zo aan gewend geraakt zijn dat we het niet meer zien: de bankensector. Stel je voor dat je bakker bent. Het is niet zo makkelijk om bakker te worden omdat er strenge eisen zijn om een bakkersvergunning te krijgen. Het is immers een zeer verantwoordelijk beroep, dus je moet aan strenge eisen voldoen. De boeren die jou van graan moeten voorzien worden uitermate slecht beloond, maar dat geeft niet, want je hebt ze eigenlijk helemaal niet nodig. Er is immers een centrale graanvoorziening die onuitputtelijk is. De bakkers mogen daar tegen bodemprijzen hun graan ophalen. Als de oogst slecht is, wordt er met een druk op de knop synthetisch graan gemaakt zodat de bakkers nooit zonder voorraad zitten. Hoe belangrijk is het immers dat het volk gevoed wordt! De bakkers hebben te allen tijde toegang tot deze onbeperkte graanvoorraad en kunnen altijd brood...

  Nieuwe verkiezingen Ik twijfelde tussen twee titels, dus heb ik maar beide titels toegevoegd. In tegenstelling tot de brekebenen van ons kabinet heb ik me op 18 maart al op dit moment voorbereid. Het onvermijdelijke is gebeurd en nieuwe verkiezingen zijn onafwendbaar. Het is zo ver, maar nu voor het echie . Het volgende kabinet is geen theoretische beschouwing meer. Rutte 4 is ten einde en er komt geen Rutte 5 meer. Zelfs de VVD is hem zat. Ik kan natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar ik kan me gewoon niet voorstellen dat deze slepende ellende van de laatste 13 jaren nog een aflevering krijgt. Ik acht het waarschijnlijk dat Rutte na een laatste demissionaire periode afzwaait. Deze politieke zombie is in te verre staat van ontbinding en kan niet langer met touwtjes en plakband aan zijn pluche geplakt blijven. Vier kabinetten Rutte konden nog geen deuk in een pakje boter slaan. Nederland is een failed state van te goed betaalde bestuurders geworden. Het concept van het...

  Hoe nu verder? Het stof van de nieuwe politieke realiteit, die alles op zijn kop zet (inclusief de vlaggen), is nog niet neergedaald. Het vierde kabinet Rutte kan de rit niet fatsoenlijk uitzitten met een Eerste Kamer waarin BBB 16 zetels zal hebben . De regering is vleugellam. Overigens zou het verschil met de afgelopen 13 jaren Rutte niet echt opvallen als de coalitie werkloos de rit uitzit. In deze blog gebruik ik de vertaling van de Provinciale Statenverkiezingen in Eerste Kamerzetels en ga ik er gemakshalve van uit dat vroeger of later (uiterlijk over 2 jaren) de Tweede Kamer dezelfde verhoudingen zal hebben. Het klinkt stoer als het kabinet nu zou proberen “linksom” of “rechtsom” probeert de BBB te passeren. Maar ook heel dom, zo’n klap in het gezicht van de kiezer zou uiteindelijk politieke zelfmoord zijn. Het klinkt misschien soft om na de polarisatie naar overbrugging te willen streven, maar er is geen andere weg. In feite is de politiek al sinds het begin van deze...